en تأثیر مصرف قرص آهن بر وضعیت مس سرم زنان باردار در شهرستان اسلامشهر غدد درون‌ریز Endocrinology پژوهشی Original مقدمه: کم‌خونی فقرآهن شایع‌ترین کمبود ماده مغذی در بارداری است و دریافت مکمل‌های آهن در بارداری برای پیشگیری از این کم خونی ممکن است تأثیر نامطلوب درجذب مس داشته باشد. هدف از این مطالعه تأثیر مصرف قرص آهن بر وضع مس سرم زنان باردار بود. مواد و روش‌ها: در یک مطالعه همگروهی تاریخی (historical cohort) ازبین تمامی زنان بارداری که در سه ماهه سوم بارداری بودند و به مراکز بهداشتی ـ درمانی مراجعه کرده بودند، به صورت تصادفی 47 زن باردار که قرص آهن استفاده کرده بودند و 38 زن باردار که قرص آهن استفاده نکرده بودند انتخاب شدند. غلظت مس سرم با استفاده از روش رنگ سنجی (کالری متری) و مقادیر آهن، TIBC و فریتین با استفاده از اسپکتروفتومتری اندازه‌گیری شدند. میانگین دریافت روزانه خوراک با پرسشنامه سه روزه یادامد خوراک و برنامه کامپیوتری FP2 براورد گردید. یافته‌ها با استفاده از آزمون‌های t، کای دو و ضریب همبستگی پیرسون آنالیز شدند. یافته‌ها: درگروه مصرف‌کننده قرص، افزایش میانگین مس دریافتی در مقایسه با گروه عدم مصرف قرص آهن وجود داشت (05/0p<). میان غلظت مس سرم با TIBC گروه مصرف‌کننده قرص آهن همبستگی منفی معنی‌داری وجود داشت (05/0p<). میانگین غلظت آهن و TBIC بین دو گروه اختلاف معنی‌داری داشت (05/0p<). میانگین غلظت مس در دو گروه تفاوت معنی‌داری نداشت. میزان مس سرم در 5/16 درصد زنان باردار کمتر از حد طبیعی بود 5/16% نیز در مرز کمبود بودند. بقیه کمبود مس نداشتند. نتیجه‌گیری: دریافت آهن تکمیلی تأثیر معنی‌داری بر وضع مس سرم زنان باردار نداشت. Introduction: Iron deficiency anemia is recognized as the most prevalent nutrient deficiency in the world and iron supplements, which are prescribed daily in pregnant women for prevention of this anemia, may have unfavorable effects on copper absorption. The purpose of this study was to determine the effects of iron supplementation on serum copper status of pregnant women. Materials and Methods: In a historical cohort study, from all the pregnant women in the third trimester visiting health centers, 47 pregnant women who took iron tablet (Tl) and 38 pregnant women who did not (DTI) were randomly selected. Serum copper levels were measured by colorimetery and serum iron, TIBC, and Ferritin levels were measured by spectrophotometer. The mean daily intakes of nutrients were estimated using 3-day dietary recall questionnaire and FP2 software. The data were analyzed using student’s t-test, χ2 and Pearson’s correlation coefficients. Results: In Tl group, the mean intake of copper increased significantly compared to DTl group (P<0.05). There was a significant negative correlation between serum copper concentration and TIBC of the two groups (P<0.05). Mean iron concentration and TIBC were significantly different between the two groups (P<0.05). There was no significant difference between the mean serum copper levels of TI group when compared to the DTI group. Conclusion: Iron supplementation had no significant effect on serum copper status of pregnant women. The serum copper levels of 16.5 percent of pregnant women were lower than normal and another 16.5 percent were in borderline range, but the others did not have copper deficiency. ،وضعیت مس سرم،قرص آهن،بارداری Pregnancy, Iron supplement, Serum copper status 299 305 http://ijem.sbmu.ac.ir/browse.php?a_code=A-10-6-149&slc_lang=en&sid=1 F Shidfar دکتر فرزاد شیدفر farzadshidfar@yahoo.com 400031947532846002004 400031947532846002004 Yes A Ameri دکتر احمد عامری 400031947532846002005 400031947532846002005 No SA Keshavarz دکتر سید علی کشاورز 400031947532846002006 400031947532846002006 No M Djalali دکتر محمود جلالی 400031947532846002007 400031947532846002007 No